Jan Huijgen

Zaterdag 13 september was ik in Veendam – Groningen - waar de herdenking was van de 100 jarige geboortedag van Sicco Mansholt. Hij is een van mijn inspirators voor nadenken over landbouw en het beleid daaromheen. Daar kregen we een Europees blad (Eurochoices) waarin teruggeblikt werd op 50 jaar Gemeenschappelijk Europees landbouwbeleid. In dat blad werd de Conferentie van Stresa (Italie) aangehaald waar het gemeenschappelijke beleid begonnen is van 3 – 12 julie 1958. Opmerkelijk in dat artikel is dat er gesproken wordt over de ‘geest van Stresa’ (the Spirit of Stresa). In de Engelse weblog ga ik daar meer op in. Maar hier wil ik inhaken op de rol van inspiratie voor maatschappelijke processen. Het zijn mensen die het verschil maken. En dat verschil hangt samen met het charisma, de spirit van mensen. En deze spirit moet gevoed worden: wie is jou meest belangrijke VIP: Very Inspiring Person.

Wij hadden zondag op de boerderij een kerk uit Amersfoort op bezoek met hun startzondag. Het was gezellig met workshops schilderen, een rondleiding en ik mocht een verhaal houden over een van mijn inspiratiebronnen – de Zweed Dag Hammerskjold. Ik was deze VIP op het spoor gekomen via zijn boekje Merkstenen en een bespreking van de ‘rijpingsteksten’ in dat boekje door Monica Bouman – die op Hammerskjold gepromoveerd is.

Ik vind het boeiend te ontdekken dat zo’n publieke man – hij was secretaris generaal van de Verenigde Naties – een ‘binnenleven’ had dat hij niet kon tonen, maar dat zeer intens aanwezig was. Een van zijn gedichten begint met de regel ‘De langste reis is de reis naar binnen ….’ Hij maakte innerlijk een rijpingsproces door, met het loslaten van onrijpe ego’s, om daar te komen waar hij op zijn plek was. Voor mij is het heel herkenbaar om te ontdekken wat precies mijn plek is in het veranderproces van het platteland. Ook ik heb verschillende ego’s moeten loslaten, om te ontdekken wat precies mijn kracht is. En dan zegt Hammerskjold: dan niet je kracht verbergen uit angst voor anderen of voor jezelf of voor angsten ergens daaronder en niet onder de maat leven.

Dat raakt mij rechtstreeks – jan, ook jij hebt een heel specifiek talent – maar een heel klein stukje uit die oneindige veelheid – maar dat kleine stukje mag excelleren. Vaak ben je er bang voor om dat te doen, en blijf je maar liever steken in de middelmatigheid. In het interview in het boek Cityside Oasis wordt dit verder uitgewerkt.

Maar het is zeer bijzonder om juist deze weg in te slaan. Het is een onbekend land, maar de reis en de ontmoetingen op die reis maken het leven boeiend.

Op het platteland en in het landbouwbeleid is nieuwe inspiratie nodig. We hebben goud in handen als het gaat om de kwaliteiten van leven voor onze burger stedeling. Maar we moeten dat goud wel waard zijn en er niet minderwaardig of middelmatig mee omgaan. Dan is het goed om inspiratie op te doen bij de VIP’s die we om ons heen hebben. Voor mij zijn Mansholt en Hammerskjold beide VIP’s die voor de juiste spirit kunnen zorgen. Ook mogelijk nieuwe spirit kunnen geven op onze EEConferentie in Bunschoten.