Jan Huijgen

Donderdagavond 25 september zaten we met een club Kennisluitjes Kennis te maken op de Eemlandhoeve. Mensen vanuit LNV, vanuit de regio’s, vanuit het Netwerk Platteland en vanuit de kenniswereld waren bij elkaar om te zien hoe de Regio Eemland zich qua kennis en innovatie zich organiseert en ontwikkelt. We zijn een project gestart om samen met meerdere regio’s te kijken hoe slimme koppelingen gemaakt kunnen worden tussen kennis en gebiedsprocessen.

De betrokken regio’s zijn: Eemland/gelderse vallei, Brabant met Beerze reuzel e.a., de Veenkolonien en het Westerkwartier in Groningen. We gaan bezoek in die gebieden en bekijken zo de pareltjes en de hobbels die in dat kennisproces naar voren komen. Je kent inmiddels de centrale figuren die deze kennisprocessen aanzwengelen, maar voor de verbreding is een groep van observateurs en schrijvers nodig die dit analyseren. Vervolgens kan van hieruit de landelijke uitwisseling en ondersteuningsbehoefte geformuleerd worden en dat is de beweging richting het Kennisnetwerk Veelzijdig Platteland dat het Ministerie van landbouw samen met de partners wil vormgeven.
Tot zover de intro.

Even een paar hoofdpunten voor mij
Allereerst, kennismaken is een specifieke act tussen mensen. De menselijke factor is zeer belangrijk. Het zijn mensen die met elkaar de kennis in een gebied maken. Als je ‘ingewijde’ in een gebied bent, weet je precies wie je wat en waarvoor moet hebben. Je kunt nog zo’n goede kennisbasis hebben, maar als de relaties niet deugen, krijg je bijna niets van de grond. Andersom ook: als je goede figuren hebt in een gebied die het met elkaar kunnen vinden, kan er zeer veel gebeuren. De kennis van buiten of van algemenere aard (en dat is vaak het kenmerk van wetenschappelijke kennis) zal pas dan landen als de regio goed voorgesorteerd is.
Ten tweede: kennismaken is ook een vorm van kennis makelen. Kun je de brug slaan tussen de vaak impliciete en latente ‘gewone’ vragen en de specifieke, ‘abstracte’ en qua taal ingewikkelde kennisvoorraad? Dat vraagt schaken op twee borden: je moet een behoorlijke kennis- interesse hebben en tegelijk in de veelomvattender gewone leefwereld kunnen opereren. Mijn ervaring is dat dit schakelproces maar door weinigen gebeurt. Of men zit helemaal in de dagelijkse wereld of men heeft gekozen in de gespecialiseerde wereld van de kenners. Wie zijn de goede ‘kennismakelaars’ in een gebied?
Ten derde: kennis is in onze wereld verankerd in allerlei instellingen en instituties. Een schoolwereld, een onderzoeksinstelling of een hoogwaardig kennisinstituut heeft zijn eigen ‘wereld’ van afspraken, tijdsritmen, agenda’s . Als je als gebied dan vragen hebt die op niet al te lange termijn beantwoord moeten worden, breek je bijna in op die vaste structuren. Het vraagt flexibele mensen, een open cultuur en de bereidheid om grenzen te overschreiden om koppelingen te maken.
Als laatste (en dan stop ik maar): kennis maken is een zaak van ontmoeting, creativiteit, flow van ideeën, een overvloed van opties, experimenteren met mogelijkheden. Je komt hier opnieuw bij de mensen die kennis maken. Breng dan figuren uit verschillende werelden bij elkaar en laten de theorien, praktijksituaties, de scenario’s, de ontwerpen maar komen. Hoe sterker een gebied het lukt om deze creatieve flow aan te boren, hoe meer ze zich kan ontwikkelen. De computerboys wisten dat ( Silicon valley), de creatieve steden strijden om de aanwezigheid van de creatieve classe (The rise of the Creative Class!), laten ook de regio’s Lerende Regio’s worden waar het goed toeven is voor ondernemende figuren, overheden die wat willen en kennismakende lieden!